Ey komutan
Gözlerim istilasına uğradı
Bulutsuz yağan yağmurların
Yüreğimde amansız ağrılar
Ve içimde
Güzelliğini yitirmiş yirminci yaşımın
Sensiz büyümeyeceği gibi
Bir his var...
Ey komutan
Kader hüznün resmini
Yüzüme çizer
Gökten kar iner
Ayrılık
Hasret
Hüzün
Ölüm iner
Baharın üstüne
Ey komutan
Beyaz yağardı kar kara kışlarda
Sen bırakıp gittiğinde bizi
Şaşırdı mevsimler
Sanki yıkıldı dünya
Ey komutan
Sensiz baharda kar esmer yağar
Ve bir güvercin ağlar
Tabutunun başında
Milyonlar ağlar
Ben ağlarım
Esmerce ağlar gökyüzü
Sessizce ağlar...
Sensizce ağlar...
