Gözlerin nazar ederken meftun bırakıyor
Seni âlemler içinde ne çok manalaştırıyor
Bir başkalaştırıyor tutkuyu elan yaşatıyor
Ummanın seyrinde badirelere duçar kılıyor
Bir masumluğun izlerini sürüyorum seninle
Bir yaprağın teslimiyetinde şadırvan izinde
Kuşların ürkekliğinde gülün güzel renginde
Senin gizemlerinde ki engin sabrı cemilinde
Ne kadar berraksın aksın şefkatin bağrısın
Sanki toprağın mayası gök kubbenin ağısın
Sen bir başkasın sevdalar deryasının karısın
Sen cihanın payesi aşkın kalesi can deryasın
Sen gülünce çiçekler bir başkalaşıyor coşuyor
Mefkûrem daha muhkem oluyor, anlam buluyor
Bulutlar birbirleriyle koklaşıyor rahmet sunuyor
Çınar gölgesinde mazi muhayyilem, aşka geliyor
Sessiz soluklu mücerret iklimin idrak sayfasında
Yazgımın manasında bahtımın hicran yarasında
Nağmelerin bir anlam bulan nakşeden anılarında
Senin ahında halin bahtında umudun manasında
Mustafa CİLASUN
