sevdalım şiir
bir şiire hangi kapıdan girilir
hangi harfler şifre diye seçilir
bana söylenen hangi sözcükler
yaklaşan baharın sesini getirir
imge yoksulu sandığım çeyizin
bir kilim desenindeki gölgeme
sığınınca her gece hıçkırıklarla
şiirdi yılların acı yükünde her şey
alnıma yazılmış o kalın çizgiler
her dizesi arayışlarla geçip giderken
ben her kavgada yenik düştüğümü
köprüsüz kanyonlara varınca anladım
“farkına varamadan çiğneyip
geçtiğim onca nazenin çiçekten
özür dilerim”
senin büyüklüğün karşısında
oysalı tümceler kurmaktan
nefret eden öğretmenime
hak verirken
oysa hayatta ben
en çok seni sevdim şiir
ve şimdi eğretilenmiş
bir köprüden sevda sözcüklerini
saçarken gözyaşı ırmağına
biliyorsun yenilsem de
yine sana döneceğim ey şiir!
ömer akşahan
10.02.2004 / Konya
]
