Yıkıldı kökünden sevgi çınarı
Gönülde açmıyor umut çiçeği
Boşa akıyorken hayat pınarı
Manzara ortada gör geleceği
Yıkıldı kökünden sevgi çınarı
Aşiyanımızda kalmadı huzur
Rüyalar kâbusa demir atarken
Yalanı, riyayı görürüz mazur
Muhabbeti birkaç pula satarken
Aşiyanımızda kalmadı huzur
Hoşgörü ateşi artık yanmıyor
Yürek gülşenimiz çöle dönüştü
İnsan nasihate, söze kanmıyor
Sevgi borsasında alımlar düştü
Hoşgörü ateşi artık yanmıyor
Nefretin çehresi kömür karası
Karanlık düşerken ay ışığına
Her gönülde kanar zillet yarası
Bülbül sevgi duyar gül aşığına
Nefretin çehresi kömür karası
İnsanlık sevginin yol ayrımında
Gül bahçelerimiz kan, barut kokar
Bekliyor keskince kılıçlar kında
Yalan hakikate kör kurşun sıkar
İnsanlık sevginin yol ayrımında
Uzayıp giderken sevda çölünde
Sonsuzluk içinde bir nokta gibi
Söz bengisu gibi akar dilinde
Doğrular âlemde göğüsler ipi
Uzayıp giderken sevda çölünde
Sağım Yunus Emre, solum Mevlana
Açsın gönüllerde söz tomurcuğu
Ömür arabamız yaklaştı sona
Büyüsün yürekte sevda çocuğu
Sağım Yunus Emre, solum Mevlana
Yıkıldı kökünden sevgi çınarı
Gönülde açmıyor umut çiçeği
Boşa akıyorken hayat pınarı
Manzaraya ortada gör geleceği
Yıkıldı kökünden sevgi çınarı
M.NİHAT MALKOÇ
