Ömrümün gül bahçelerinde gezinirsin,
Sen herkesten çok sevilirsin,
Baş tacısın en nadide parçasında çağımın;
Sen şu canımın çekirdeğisin .
Kızamaz sana kimseler ,
Hayran tenine buseler,
Kahrolurdu cümle alem;
Seni nasıl sevdiğimi bilseler.
Sen gülünce inciler kararır.
Sen ağlayınca bulutlar gamlanır.
Sem kızınca korkular çoğalır.
Sen sevince düşmanlar ağlaşır.
Yokluğunda hasret zamanla yoğrulur,
Bilmem ki bu can daha ne kadar avunur.
Bana aşılmaz dağlar, yollar görülür,
Rabbim bu gönlü aşkınla doldurur.
