Gülen insanlar meydan okuyor hüzne karanlığa,
Umutlar son veriyor göz yaşlarına,
Bahar mevsimi hayat ormanlara kırlara,
Sebep güneşin doğuşu mutluluklara.
Sevgi kalpleri okşayan sonsuz güzellik,
Gülümsememek yüzlerdeki eksiklik,
Mutluluk gönüllerdeki en büyük zenginlik,
Hayata anlam veren dostluk birlik beraberlik.
Karanlığa düşürür insanı sevgiden yoksulluk,
Yorar yürekleri küskünlük umutsuzluk,
Sevinç umut bitmeyen sonsuzluk,
İnsanlar için birbirine sevgi ile bakmak en büyük mutluluk.
Sevgi kapatır acıyan gönül yaralarını,
Derin bir mezara gömer acıları yalnızlıkları,
Söndürür yüreklerin yangınını,
Yok edip bitirir nefreti yalanları.
Gözlerde sönmemecesine parlıyor,
Kalplerde bir çınar olup büyüyor,
İnsanların sonsuz gücü hayatı aydınlatıyor,
Gönül bahçelerini sulayıp canlandırıyor.
