günlerimin üzerinde sis bulutları...
güneş doğarsa, kaybolucaktı
bir dağılsaydı, kalksaydı
ömrümün üzerinden, ellerimden yüzümden
bu sisler...
göremiyorum atacağım adımları
yürüyemiyorum yollarımı,
yollarım kesik, yollarım kapalı,
sisler hep sis bulutları,
heryerde...
yüzümü nereye çevirsem.
hayatım kayboluyor dumanların arasında,
ben karışmışım sislere
bir sis de ben olmuşum...
karşıdan bakıldığında görülemeyen,
yaklaşıldığında kaybolup giden.
koca bir sis bulutuyum artık;
gün doğunca gerçeğe dönen
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
