Şimdi burada olma mevsiminiz.
Ne yakın, ne uzak...
Konuşurken sizi dinlemek gözlerimi yüzünüzden kaçırarak.
Boynumu öylece eğmek karşınızda.
Durup durmanız birden. Başka bir yerde olduğunuzu düsünmem.
Sonra birden bir cümlenizde ”cızz” etmesi kalbimin. ”Beni anlatıyor!” diye kızarması yüzümün.
Söyleyemediğim bir çok kelime var. Hani sonradan pişman olur ya insan. İste öyle. Dilimin ucundan karşınıza bırakmam gereken sözler...
”Zeytinin yağı ile tedavi olunur”muş, ögrendim Şeyh’im.
Ama bu yaralar... iyi olmuyor!
