Fanustan çıkışım son kez olsun…
Kırarak…
Çıkar çıkmaz koşmadan, taklalar atmadan
Sezdirmeden bu dünyadan olmadığımı...
Anlayıp onları,
Anlamamalarını düşünmeden,
Yıldırmadan...
Ve yaşaya yaşaya fazladan…
Parçalara bölünsün düşüncelerim,
Bu kez içinde insanlar…
Bölündükçe insanlarla,
Azalsın coşmalar…
Kilitlenmeden bir dosta
Bir kimseye
Bir’e…
Gökyüzüne baktıkları gibi tıpkı,
Uçsun gözlerim her biriyle
Ama
Süzüle süzüle...
