Bu satırları yazarken,sabah oluyordu
İçimdeki yara,hala kanıyordu
İlk sabahı değildi,sensizliğimin
Biliyorum,sonuda olmayacaktı.
Nasıl olabilirdiki;
Gittiğim heryerdeyken,
Baktığım her şeydeyken,
Hayallerimdeyken sen,
Bazen,denizen çıkarken,
Bazen,bulutlarden ineken
Nasıl son sabahı olurduki sensizliğimin.
Dalıp gittiğim duvarlarda sen varken,
Bastığım her kaldırım taşında adın yazılıyken,
Hatta hergün içimde besleyip büyütürken sensizliğimi,
Nasıl son sabahı olabilirki...
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
