Seni sonuncu baharım görmüştüm,
Daha doğrusu geç gelen,
İlk gelen...
Ama sonuncu baharım olan...
Oysa sen benim,
İlk, ama son baharım oldun!...
Sen, benim sonuncu karanlık ve soğuk...
...kara bir kışım oldun!...
Artık, ben geldiğinde bulduğun...
... o, yerde değilim bile.
Beni terk edip de,
İttiğin, kapkara karanlıklardayım.
Yalnız ve çaresiz,
Sonbaharım...
...Son karakışım...
İlk olmayan, ama...
...sonuncu yalnızlığım!...
Ben; artık, bulamayacağım senin peşindeyim...
Ben; artık, gözlerimdeki senle; sensizlikteyim...
04.01.2003 İstanbul 01.13
KİTAP İZLERİ
ZEYTİNDAĞI
Falih Rıfkı Atay
Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku
