Yüzümdeki zakkum gülüşlerin.
yeşeren fidanların, görmeden günü,
soluşlarının.
Çaresiz ağlamaklı gözlerimin,
Sebebi sendin söyleyemedim.
Türkülerin yalnızlığının.
Dalgalı denizlerde kayboluşlarımın,
kızgın topraklarda yanışlarımın,
Dümensiz gemilerin, şaşkınlığındaki benin
savruluşlarımın,
Sebebi sendin söyleyemedim.
Uzanan yolların, başı boş yalnızlığında.
Penceremin kenarlarında,
senin gözlerinin,
bulutlandırdığı gecelerde,
yolların tükenmezliği ile,
ağlamaktan tükenmiş gözlerimin,
Sebebi sendin söyleyemedim.
Rüyalar gibi,
karanlıklara karışan, umutlarda;
saçlarımı okşayan,
bir erkek eli, omuzlarımda;
kaçamak sıcak dudakların;
Yüreğime kor düşüren,
arsız duyguların,
Sebebi sendin söyleyemedim.
Yağmur sonrası,
su birikintilerinde;
gördüğüm hayallerin,
dağıtmak için, basıpta ıslandığım;
o birikintilerin küçük dalgalarında;
bedenimi saran ürpertinin,
Sebebi sendin söyleyemedim.
Ağaçların, yeşil yapraklarındaki;
güneşin kırmızında,
göz yaşı gibi akan, şeffaf günlerde,
beni buza kesen, ayazların,
Sebebi sendin söyleyemedim.
Ah ! o korkak çırpınışlarla,
sebebsiz keyiflerimin,
gülüşlerimin !
şaşkın; sabırsız bedenimin;
acı sözleri alaya alışımın,
acıtan mutluluklarımın,
Sebebi seni sevmemdi,
söylemedim.
