Ne suskun mevsimi sokağın,
Yüzleri zaman eskiten,
Gelip geçerler de aniden,
Kuşkulanır ozanlığım..
Burnumu yaslarım camına pencerenin,
Kendimi beslerim sokağa,
Gözler görürüm yüzümü okşayan,
Ansızın gülerler de,
Utanır yalnızlığım..
Kaçmaz vapuru sevdanın,
Alışmışsan denizlere bir kere,
Kendim yazar, sende okurum,
Kuşaksızım,
Tükenir zamansızlığım..
Şimdi,
Ne yorgun mevsimi, /Her bakışın,
Anlamsızlığım..
