Ateşin nefesiyle harmanlanır harda su.
Çağıl çağıl çağıldar gönülde baharda su.
Semaver sırrın vermez demlik ondan da ketum.
Sudenaz nazla sunar özündeki hususu.
Bir şarkı bestelenen ateşin sinesinde.
Derman olur her yudum efsane su sesinde.
Demliğe temennada kusur etmez bardaklar.
Nice hazlar gizlenir çayın has busesinde.
Semaver bir huysuz tay dem alır demlikte çay.
İçilen çay olunca birdir kulübe saray.
Zaman yelesi rüzgâr zaptedilmez bir ılgar.
Suda aksini görür mest olur o demde ay.
Bir doyumsuz ahenktir ateşte doğan beste.
Şeker erir yok olmaz ruhları saran seste.
Sohbet kılıç kuşanır mor kaküllü şehzade.
Huzur demde yol alır yudum yudum aheste.
Bu eşsiz güzelliğe söz yetmez muhteva az.
Onu tasvir etmeye gereklidir ince saz.
Demliğin nefesiyle demde buğu karışır.
Ateşle su öpüşür buse buse sude naz.
Ankara, 23.08.2010 İ . K
