SÜRGÜN
sende bir şey var
yokluğu anımsatan
gidişlerinde sığındığım
ceplerimde kalan
sürdün gittin
gözlerim umut tarlası
suskunluk sürdüm dudaklarıma
yanmaya durdu kalbimin ortası
rüzgar serpiyorum
hayal ağacına tutunan
acemi yapraklara
bakraçlara su dolduruyorum titreşen
gölgesine dalından koşana
bir sebebi var diyorum
dalların ocağa düşmesinin
toplanmış dalların kuru olmasının
büyümesi dalların kuruyuncaya dek
dibine su yürümesinin
sıçrayan bir alevin unutması gibi suyu
bir sebebi var diyorum
var
görüyorum
yıldızlar gündüz de güzel
yanmayan dallar gibi acı
