Ezberledim sesini rasttan, hüzzamdan.
Kurtuluş yok, sevda denilen ummandan.
Kayıp gitme, yıldız gibi avuçlarımdan.
Vuslatı çalsın keman, geldiğin zaman.
Sevda ıtrı süzülsün bakışlarından.
Varlığınla mest olsun, olduğun mekan.
Yay gibi kaşlarını kıskansın keman.
Sussun keman, bir sen konuştuğun zaman.
Zambakların başı dönsün, hoş kokundan.
Yoksun koyma beni, nefes alışından.
Gözlerinde eriyip sende kalayım.
Sussun keman, yalnız sen geldiğin zaman.
Ankara,03.05.2008 ibrahim KİLİK
