Adem’in yüreğinden Havva’da somutlaşan.
Bin yıllar öncesinden bugüne çağlar aşan.
Bazen lâle bazen gül bazen de sümbül kokan.
Veradan maveraya kurulan köprüdür aşk.
Kabil’de isyandır o Habil’de teslimiyet.
Belkıs’ı Süleyman’a muti kılan saf niyet.
Züleyha’dan Yusuf’a sunulan elsiz diyet.
Ömürleri kemiren demirden törpüdür aşk.
Leyla’da ayrı mana Kays’daysa divanelik.
Ferhat’ın yüreğinde taşları kıran çelik.
Uşşaktan suzinaka geçiş olan buselik.
Manaya kanat açan misalsiz örgüdür aşk.
Bağdat’tan İstanbul’a Isfahan’dan Tebriz’e.
Mevlana’yla Şems ile Fuzuli’den şevk bize.
Tüm şairlerde imge nice şiirde dize.
Süleyman’dan ileri saltanat sürdürür aşk.
Nedim ile İstanbul semadan yere nüzul.
Gönle yağan has yağmur her nesnede ara bul.
Onca cevrine rağmen görmüştür genel kabul.
Uyanıkken niceye rüyalar gördürür aşk.
Vefanın uzağında neşvünema bulur hep.
Odur gönülde ateş odur hüsrana sebep.
Yıllardır aşk yüzünden ciğerler oldu kebap.
Kalubeladan beri ocaklar söndürür aşk.
Ankara,12.01.2010
