Hep bir gün gidecek gibi yaşadık.
Yüreğimiz bir serçe ürkekliğinde tedirgin.
Kuşlarda kaldı, dallarda kaldı sevdamız.
Biliyorsun, sıkıldığımız zaman
Şehrin beton soğukluğundan.
Alır başımızı giderdik, uçsuz bucaksız yaylalara.
Sana dağ menekşesi toplardım
İşkenceden kalma ellerimin morluğunda
Yorulunca, bir ağaç dibinde mola verir
Güzel bir çay demlerdim, ispirto ocağımızda
Bir yandan çayımızı yudumlarken
Anılara pencere açar
Usul usul anlatırdım
Eskiden kalma devrimci günlerimizi…
İşte o günden kalma bir tedirginlik;
Pırpır etmesi yüreğimin.
Çünkü, biz aşkı
Hep bir gün gidecek gibi yaşadık…
Doğan ORMANKIRAN
