Tek kişilik hücremde yalnızım ben,
Ranzam,kitaplarım.
Hayallerimi sarip,
Nefes nefes küllendirdiğim cigaram.
Üst üste gelen korku nöbetleri,
Titreme nöbetleri,
Santim santim kemiren,
Sessizliğin boğucu sesi,
Hırçınlığın tohumunu ekiyor
Heybeti kendinden büyük gece,
Kulağımı tırmalıyor;
"Ölüm" denen iki hece
