süzülünce gecenin koynuna
sarılır bir kuş kanadı
örtünür korkular
tutsaklığın boşalır iliklerinden
adını koyarsın yaşadığının
her gece sabaha gebe
doğar rahminden güneş
gün sürünür üzerine
farkına varırsın titremelerin
yıkılan kaleler ardına
gömülür esaretin
boşluğu dolar iç çekişlerinin
her gece sabaha gebe
doğar rahminden güneş
