I.
günün ipi çekilirken yavaş yavaş
su gibi derin kuyulardan
yaşamın ala rengi
dokunur geceye
ilmek ilmek
II.
ne aranır günaşırı
ne duyulur bir kapı zili
ve yalnız bir kirpi gibi
çıkılır yola
umarsız
günahsız
çatkapı düşlere
III.
bir umarış bu
yüreğinde gelgit
kâh yükselir
kâh alçalır
çekilirken
tenhalardan
el ayak
IV.
ancak onlar anlar
ölü bir kirpinin
bedeni nasıl yunar
kim kılar namazını
çırpın kanatlarınızı
ey veda kuşları rahat rahat
V.
sular çekildi
yüreğimde
heyhat !
gün doğacak
bak yine
yavaş yavaş
ömer akşahan
7.9.’98 /11.04.2003 Arnstorf / Alsancak
