''Öyle bir ilk yaz ol ki korkut yaprakları,
Öyle bir son yaz ol ki tut yaprakları,
Sararıp dökülürken güz rüzgarlarında,
Ardında savrulsunlar ,unut yaprakları.
İşte Özdemir Asaf şiiri şair ne güzel umut etmiş unutmak
ve bazende umarsızca bir şeylere tutunmak Hayat olan heryerde
umut vardır sevgi dolu bir kalp ve hoşgörü Özdemir Asaf umudu yaprak larada benzetmiş...
Kaygıları bir tarafa bırakınca sağlam görüşlerimizde olsa da onlara her zaman inanmayacağız umut yaprağının ilk tutunuşu olacak belki'' şairde bunu kastetmiştir ardımızdan savrulsun
kötülükler ......
