Ağzımı alsana,
Dilimi, dişimi,
Sesimi, nefesimi de.
Oldu olacak,
Aklımı da al.
Ama başımdan değil,
Kopyasını yada benzerini al.
Yada alma,
Zaten benziyoruz.
Hiç, insan insana benzemez mi ?
Aynı terkedilişte kaybolmuşuz hepimiz.
Ha kadın, ha erkek,
Benzer değil mi dertlerimiz ?
Aldığın bu şeylerle,
Cümleler kur benim için.
Ve yönlendir onları bana,
En içten Seleninle.
Bilsem de zaten ben onları,
İnsanız işte..
Unutkanız.
İhtiyacım var,
Bir de senden duymaya..
Karşıyakalı Ahmet
Geçmiş tarihte İzmir de bir zaman ve 29 Temmuz 2006
Bir cumartesi sabahı.
