Elde var hüzün demişti ya,
En sevdiğin şair.
Sen bırak elindekilerle birlikte,
Gönlündeki hüzün manzaralarını,
Bir ressam gibi çiz, kurtul!
Bırak resimlerde kalsın,
Mutsuzluğun ayak izleri.
Ağlasam duyar mısınız sesimi mısralarımda?
Sorarken Orhan Veli,
Senin sessizliğin,
En büyük çığlık şimdi.
Boş odaların korkunç çirkinliği,
Çarparken yüzüne zalimce.
Arkanda yalnızlığın hınzır uğultusu,
Attila İlhan'nın ölümsüz deyişiyle.
Seni de bırakmaz,
Terketmez ,
Mısralar yetmese de...
Ölümün soğuk sinsi nefesinde.
Hayat denilen geçici misafirhanede!
Üstadlardan yadigâr bizlere!
Pırlantadır her bir dize.
KİTAP İZLERİ
Cumhuriyet'in İlk Sabahı
Şermin Yaşar
Cumhuriyet'in Şafağında Bir Çocuğun Adımları Tarihin büyük anlatılarını, savaşların ve kuruluşların destansı öykülerini kişisel ve dokunaklı kılmak edebiyatın en zorlu görevlerinden biridir. Şermin Yaşar, "Cumhuriyet'in
İncelemeyi Oku
