Üstüme gelme,
Gelme üstüme!
Legoları diziyordum,
Birden yıkıldı.
Balonum kaçtı gökyüzüne.
Evcilik oynuyordum,
Bebeğimin kolu koptu.
A çİziyordum defterime,
Yırtıldı sayfam.
Pastel boyalarım kırıldı
Resim yaparken.
Beş taşlarım kayboldu.
Seksek oynarken düştüm;
Kanadı dizim.
Üstüme gelme!
Gelme üstüme!
Şimdi;
Parmak boyam ellerimde,
Kuş çizeceğim.
Dere, ev, bulut,
Ağaç, çiçek...
Pasparlak güneş bir de.
Ben küstüm sana;
Üstüme gelme!
Gelme üstüme!
Sen yoksun bu resimde...
Esra Leyla ORUÇ
