Göçüp gidecektir sevgiler,,,
toprak olup nefes aldıkları bedenle...
Ve kalacaksa geriye,
gölgeleri olacaktır kalan,
sokak başlarında;
goncagüllü bahçelerde, köprülerde,
günbatımı seyrine dalmış tepelerde,
yollarda, duraklarda, tren garlarında...
Adem'in çocuğusun sen de:
Habil'in ya da Kabil'in soyundan...
Uzak dur insan, savaşımdan!
Cesaretin yoksa kuşanma!
Kuşanma zırhları korktuğun kavgalarsa!
Bense sevgiyim hiçbir gövdede yer bulamayan...
Sen toprak olurken
geride kalmışlığın zulmünü
alabildiğine içinde yaşayan...
Uzak dur insan!
Git!
Toprak ol ve kaybol yeryüzünden,
korkuyorsan kavgalardan,
uzak dur savaşımdan! ]
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
