Vakit geçkalmış ya pişmanlarda !
Bu gitmeler tüketir,
nefesimi.
Kırağı yemiş,
zerdali çiçekleri gibi,
donuk !
nefessiz.
Kaybolmaya yüz tutmuşum.
Kaldırımda topuk sesleri,
küfür olup;
nara atar arkamdan.
Korkarım ya !
Ellerim, uzanır gecenin karasına.
Daracık yollar,
ilmik ilmik dolanır boynuma.
Bütün bu ışıklar,
bu koca şehrin ışıkları sönüverir.
Korkarım ya !
Üstüme gelir binalar.
Çatılar ayrılmak ister,
bedeninden.
Yorgun !
yaralı yüzlü binalardan,
akmaz kanlar.
Kaybolmak ?
Hayat kavgasında,
amaçsız ve sensiz.
Korkarım ya !
Sen bırakıp giderken beni.
