İnce belli bardak ele yakışır.
Çaydaki rayiha suyla karışır.
Bardak çayla çay bardakla kaynaşır.
Güzellik demlenir, çay zamanında.
Demlikten süzülür güzellik özü.
Çayı renklendirir ateşin közü.
O renk dinlendirir, bakınca gözü.
Mutluluk çığ olur çay zamanında.
Sıcak bir sohbete kapı aralar.
Dostlar birbirini o dem ararlar.
Göz ile söz ile yara sararlar.
Dertler unutulur, çay zamanında.
Ankara, 27.01.2008 İbrahim KİLİK
