Hüzünlü bir bahar günüydü,
Yağmur yağıyordu yine,
Benim gönlüm zaten ağlıyordu.
Feryadım ulaştı gökyüzüne.
Yanıyordum sessizce,
Bağır, haykır diyordum gönlüme.
Yüreğim ona haykıramadı.
Gözlerim ağlayamadı, yağmur yağdı.
Anlatsam derdimi ne olacaktı,
Anlatmasam yüreğim hep yanacaktı.
Biçare böyle şaşırıp kaldım
Yağmur yağdı yine ben ağlayamadım.
Böylece sürüp gidecekti
Beklediğim sevgiyi bana hiç vermeyecekti
En güzel hayallerim demek gözyaşı oluverecekti...
Daha sonra yağmur hiç yağmadı.
Ben ağladım, hep ağladım.
Nisan 2000
KİTAP İZLERİ
Ölümden Uzak Bir Yer
Kerem Eksen
Aile Kâbusunun Felsefesi Kerem Eksen, "Ölümden Uzak Bir Yer"de sıradan bir ailenin, açıklanamaz bir olayla nasıl varoluşsal bir krize sürüklendiğini incelikli bir dille anlatıyor. Ebeveynliğin
İncelemeyi Oku
