Yakarındayım tam cehennem yüklü bir gecenin,çığlıkların koptuğu yerden içime girik hançer.Tanıyorum uykusu bölünmüş çocukları,isli bir ömrü tüketiyorum usuldan,gölgemi salınıyorum bir duvar boyu koynumda mevsimlik şarkılardan gizler taşıyorum...
Körelen inancıma sığınıyorum her yenilgi,geçmiş zamanlardan susuyor kentin dudakları,afetler yığılıyor baktığım yana yıkılan,yanan,deviren... Hep orda bedeli karanlık oluyor sevmelerin...
Sırrımsın,
yalnızlığıma kanıp açmadığım...
Yarasın en kuytumda,
Bencilliğime tutunup atmadığım...
"ilk kavgamdan kalma mağlubiyetimi cinayetlerimden kalma esaretimi kılıfladım adının anlamında,sevinçlerimi yamaladım sıyrılıp günahlarımdan"
Yüzüme dolan gülümsemeler oldun gün boyu,
taşacak sanırdım suretimden aşk!!!
Şimdi bu şehirde kanatları tellere takılıyor kuşların,Hüseyni isyanlara düşüyorum Kerbela ateşinde,çocuk oluyorum Filistinde avuçlarımda taş...
Seni bütün yalnızlıklarımın faili sayıyorum,zamansız inmiş akşamın karanlık ve puslu dilimi... Ölmeliyim mutlaka adımı bir katilin künyesine kazıyorum,içimden düşürdüğün umudumun kalıntılarını topluyorum yağmurdan kalma kaldırım ıslaklığında,taşa tutulmuş bedenimin çoğalan sancısıyla,derlenip gülmeli diyorum yeniden bir bahar,yüzünü aldığın yerde büyüyor boşluk,uzak ihtimallere bedelleniyor yeşerek tohumun sevinci...
Yaralı bir umuttur yaşam akşamüstü sokaklarda... İsabeti tam tutuyor yine ellerinin anlımın ortasına,sana bitiremediğim yalnızlıklarımın adını veriyorum...
]
