YAKARIŞ…
Sevginin boşluğunda boğulduğun oldu mu gecelerde!
Nefes alamayışın, bir türlü havayla temas edemeyişin
Ya da dibe çöküşün…
Sanma ki çok kolay geçiyor zaman buralarda
Her damlayışında birer birer akıtıyor kanını
Merhametsizce çekip gidiyor ruhun
Ya da hiç oralara oldu mu güneşin doğmayışı??
Sırf sana inat yıldızlar bile kapadı mı gözlerini
Hiç seni kör etmek için uğraştılar mı?
Belli ki başarmışlar…
Öyle bir karanlık kaplamış ki dünyanı senin için kendini bitiren
Küçücük bir mumu bile ezip geçiyorsun..
Ama şunu bilmiyorsun?
Sarsıntıları bıraktığı o yoldan ne yazık ki hayatta bir kere geçiyorsun!
