Hani herşey seninle anlamlıydı?
Doğan güneş, açan çiçek
Ve insanlar seninle anlamlıydı,
Ey yalnızlık...
Artık sen;
Güneşsiz bir güne uyanmaksın,
Ruhuma kasvet veren,
Ağır mı ağır bir hava...
Karanlıksın sen,
Yıldızsız bir gökyüzü,
Çocuksuz sokaklarsın...
Hani seninle tanınıyordu evren,
Yıldızlı gökyüzü
Ve insanlar seninle anlamlıydı,
Ey yalnızlık...
