Ayak seslerimizle birbaşımıza kaldık sokaklarda;
Yalnızlığımız tuttu ellerimizden,
Acılarımız büyüttü bizi...
Ağlaya ağlaya gülmeyi öğrendik,
Durduramıyoruz kendimizi...
Kederimiz saklandı gülücüklere,
Yalnızlığımız Can Baba'nın deyimiyle
Çoğul eklerinde...
Aldı dert bizi,
Bize verdi...
Yalnız bıraktı ellerimizi...
