Karanlıklardayım..
İzbe köşelerde beklerken şehri..
Anlık kaderin cilvesi..
Karşımdasın...
Yapma...
Beklenmedik bir şekilde bekleyenin..
O an, o dakikanın...
Hiç kimsenin inanmadığı o karşılaşmanın..
Yarattığı hazin sonlarındayım..
Ne ilk ve ne son...
Umutsuzluğumun nisanında seslenirken...
Beni duyuyor musun?..
Yapma...
Kapıyı çalan mart değil artık..
Nedense bahara sevinemiyorum..
İçimde ki mayısı bana bırak...
Her kıvılcımı orman yangınına çeviriyorum..
Burdan sana..
Şimdi söylenicek tek söz...
Yapma....
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
