Günlerden Cumartesiydi.
Kar düşüyordu Ankara'ya.
Kasımpatılar üşüyordu.
Yüreğime sen doluyordun.
Üstümüze aşk yağıyordu.
Haneme canan geliyordu.
Sen geliyordun.
Ankara allanıyordu.
Dallanıyordu sevdamız,
Aşkımız dal budak salıyordu.
Dalgalanıyordu sevda sancağımız.
Ruhum aşk salıncağında sallanıyordu.
Çünkü,
Haneme sen geliyordun.
Bir yirmi üç Kasım günü,
Oldu gönlümün düğünü.
Geldi ömrümün gelini.
Hüznümü, yalnızlığımı söküp alıyordu.
Gönlüm ona ram oluyordu.
Gözlerim gülüyordu.
Ankara,23.11.2008 İ.K
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
