Günlerden Cumartesiydi.
Kar düşüyordu Ankara'ya.
Kasımpatılar üşüyordu.
Yüreğime sen doluyordun.
Üstümüze aşk yağıyordu.
Haneme canan geliyordu.
Sen geliyordun.
Ankara allanıyordu.
Dallanıyordu sevdamız,
Aşkımız dal budak salıyordu.
Dalgalanıyordu sevda sancağımız.
Ruhum aşk salıncağında sallanıyordu.
Çünkü,
Haneme sen geliyordun.
Bir yirmi üç Kasım günü,
Oldu gönlümün düğünü.
Geldi ömrümün gelini.
Hüznümü, yalnızlığımı söküp alıyordu.
Gönlüm ona ram oluyordu.
Gözlerim gülüyordu.
Ankara,23.11.2008 İ.K
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
