Günlerden Cumartesiydi.
Kar düşüyordu Ankara'ya.
Kasımpatılar üşüyordu.
Yüreğime sen doluyordun.
Üstümüze aşk yağıyordu.
Haneme canan geliyordu.
Sen geliyordun.
Ankara allanıyordu.
Dallanıyordu sevdamız,
Aşkımız dal budak salıyordu.
Dalgalanıyordu sevda sancağımız.
Ruhum aşk salıncağında sallanıyordu.
Çünkü,
Haneme sen geliyordun.
Bir yirmi üç Kasım günü,
Oldu gönlümün düğünü.
Geldi ömrümün gelini.
Hüznümü, yalnızlığımı söküp alıyordu.
Gönlüm ona ram oluyordu.
Gözlerim gülüyordu.
Ankara,23.11.2008 İ.K
KİTAP İZLERİ
Sırça Köşk
Sabahattin Ali
Sırça Köşk: Yıkılmaya Mahkûm Bir Düzenin Alegorisi Sabahattin Ali, son eseriyle sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda cesur bir veda ve sarsılmaz bir ithamname
İncelemeyi Oku
