**penceremde başlıyor günler...
yarından sonra
yüreğimin tatmadığı
geçikmiş güzellikleri yaşamalıyım...
varsın aynalarda unuttuğum
yalancı yalnızlıklar
hüznü getirsin önüme
yarından sonra geç kalmışlığın utancına
gemiler gelecek
ertelenmiş kavuşmalara sevineceğim...
bir ben kalmışım bana benzeyen
benim gibi konuşan
şiirlere zararı var
yabancılığın-yabancılaşmanın
rüzgâr okşadı yüzümü
sevindim, mutluymuşum meğer...
kimseler anlatmasın artık
uzaklardaki acısı yok yaşamı...
nisan ortası yağmur gibi
yağsa gözlerim ne değişir?
resimlerin ve şiirlerin
anlatamadığını yaşıyorum ben...
hep gül dedi
saçları güneş rengindeki kadın!
oysa ben betonlaşmış gülüşümü
saklıyorum yıllardır...
ben bu türküyü
kanayan hasretlerle
bir dağın eteğinde dinledim
şimdi türküler de susabilir
yarından sonra, yağmurlar dinince
tarifi imkânsız sevinçlerle
onları ben söyleyeceğim...
penceremde bitiyor günler...
yine yakmadım ışıkları
karanlık aynı karanlık
her gece bakışların anlatamadığını
yaşıyorum ben...
yarından sonra
vermek istediklerimi yitirmeden
orada olmalıyım...
umutsuzluğun ortasından geleceğim
o yüzden umut biriktirin
benim için, bizim için...**
Ertan Akyüz
