Adını bilmeyen ağaç gibisin kardeşim!
Amaçsız göğe yükselişinden belli! kuruyacaksın erkenden!
Susar durursun kış gününe,su neyine; donacaksın!
Yaprakların pörsümüş,gövden kurumuş,içi boş beyin gibi köklerin!
Hangi toprak kabul eder edepsizce yeşermeni?
Adını bilmeyen ağaç gibisin kardeşim!
Balta bekleyen mahkum…
Hayat suyuna küsmüş kök alıcıların,
E be kardeşim! Etraftaki yeşillik de mi umurunda değil!
Ya arıların bala hasreti,olmadı kelebeğin yaşam uçuşu,
Çocukların neşe yiyen bakışı!
Biliyorum! Hiç biri kendi yalnızlığında yaşama bencilliğin değerinde değil!
E be kardeşim!
Sen yaşamı kendi saksında yok oluşa yatırdıysan,
Orman kardeşliğinden kaçtıysan,
Tuzu ,minerali,suyu kendine sakladıysan,
İnsan olamayıp!
Ağaç kaldıysan,
Suç bende mi be kardeşim1!!!!
KİTAP İZLERİ
Çıplak ve Yalnız
Hamdi Koç
Hamdi Koç’un Hafıza Labirentinde Unutulmaz Bir Yolculuk: "Çıplak ve Yalnız" Hamdi Koç’un "Çıplak ve Yalnız" romanı, okuru daha ilk cümlesiyle yakalayan o nadir eserlerden: "Amcam
İncelemeyi Oku
