Yastayım hayat!
Bahçelerim talan.
Çimenlerim börtü
böcek.
Yüreğimin tavanları
çöktü.
Dağıldı birer birer
parçalar.
SöyLE O'NA ne olur!
Beni ne zaman
arayacak?
Yastayım hayat!
Nefessizim burada.
Çaresizim; bitiğim.
Gözlerimin çiçekleri
soldu.
Bağ bozumu yaşıyor,
dallarım.
Renklerim sürgün;
Dillerim lal.
SöyLE O'NA ne olur!
Bana ne zaman
dönecek?
Yastayım hayat!
Erdemli, vicdanlı,
Merhametli sanmıştım
O'NU.
Düşlerimde, bugünlerimde,
Yarınlarımda
yer vermiştim
O'NA.
Gönlümün en mahrem
yerlerini sermiştim
kalbine.
Hatta kelebeklerim
diz çöktü önünde.
SöyLE O'NA...ne olur...!
Umudum olsun...ne olur...!
Beni ne zaman
sevecek?
Esra Leyla ORUÇ
