Gözlerimi kapadım baktım güneşe
Yapayalnızdı güneşi gördüm
Yürüdüm yalnızlığına ortak olmaya
Ya da yalnızlığını sonlandırmaya
Gözümü açtım
Kumsala vuran dalga sesi
Denizin üzerinde ışıltılı bir yol
Dönüp arkama baktım
Hiçbir iz yok
Göremedim kendi ayak izlerimdeki gerçekliği
Önüme baktım
Yokluğumu gördüm
Etrafımın yoksulluğunu…
Kımıldayışımı gördüm
O gizemli yoldaki son ışıltıyla yok oluşumu gördüm
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
