Kim bilir kaç oldu
Satırlara düşmüş 'gece' sayısı
Rezervimimde bitmek bilmez bir karanlık,
Ve içine sokma telaşım
Yaşanmış her hezeyanı.
Yokluk...
Pencere, yağmur ve yalnızlık.
Ya da varlık,
Bu bendeki 'sen' hayranlığı
Git!
O kadar git ki benden uzağa,
O karanlıklarda göğsüne yapışmış,
O pencerede yüzüne mıhlanmış,
O ışıkta suretine kesif bir beden olayım.
Saçlarını tuta tuta,
Buram buram çekerek,
Tüm yıldızlar dolsun içime
Git ki,
Her gittiğinde
Yeni bir söz olayım.
Yine yazılayım
Yazayım
Gündüzün beli kambur oysa
Yoruldu aynalar beni göstermekten
Kuşlar da yalan söylüyor
Bugün de gelmeyecekler
Yine de biliyorum
Yalnızlık hiç olmayacak
'Sensizlik' varken
27.06.08 İstanbul
