Yoksul Ölüm

Üşüyorum anne
Tepemde temmuz güneşi
Ben üşüyorum.
Çatlarken toprak,
Bükerken çiçek boynunu
Yüreğim
... üşüyor
.... anne
Yüreğim üşüyor.
Ateş gördüm
... kan gördüm,
Ölüler gördüm anne
... Ölümler gördüm
Kan değdi elime,
Yüreğim
... yanıyor
.... anne
..... Yüreğim
...... kanıyor
Her yanım kan içinde,
Ölüler
... içindeyim
.... anne
Ö l ü m l e r i ç i m d e,
Ö l ü m l e r i ç i m d e,
Ölüm nedir ki ?
Ölümden acısı var dediler !
De bana anne sen bilirsin
Nedir ölümden acısı ?
De
... bana
.... anne
Nedir beni üşüten ?
Ölüm acıdır oğul dedi anam
Ama yoksul ölümü üşütür adamı
Başka türlü acıdır onun acısı.
]