Zaman

Hergün ömür defterinden,
Bir yaprak kopar,
Koparken de; alır umutların getirdiği sevinçleri,
Bir bakarsın yemyeşil bir ağaç,
Hazin bir sonbahar sabahında,
Üzerinden giysisi çalınmış bir kimsesize dönmüş.
Zaman akarken yağmur gibi üzerimizden,
Kaçış yok ne yazık bu amansız selden,
Herkes yaşamak ister,kimse hoşnut değil,
Ne yazık ki tutulmaz geçen günler,
Kapanır her varlığın ömür sahnesındeki perde.