Zaman kahve tadında telvenin yüreği sır,
Suretine ben olur muhabbet ikliminin.
Bakışından süzülür naz iksirli kaç asır.
Şerhini fincan yapar dudağa haz iminin.
Bir hoş koku yayılır rayihası söyleşi.
Duvarda ipek kilim meydan okur yıllara.
Dostluk senfonisinin bestelenmedi eşi.
Kahve özünde gizem gıdadır akıllara.
İnce bir sızı sarsa cezvenin sinesini.
Fincanın yüreğine dert olur nice zaman.
Ateşin harı ile açar definesini.
Köpüğünden yükselen ıtırla gülleşir an.
Hareli fincan dibi telvenin izi ile.
Dokunsan nice aha davet olur su sesi.
Zaman kahve tadında sükûtla gelir dile.
Dudakta iz bırakır fincanın naz busesi…
Hüzün açan çiçeğin özsuyu harelenir.
Ateşin hayalidir cezveye sırdaş olmak.
Kahvenin hasretiyle takvimler parelenir.
Beklenen gelmez ise bilmez ki zaman dolmak.
Ankara, 14.05.2012 İ.K
