Elbet anlarım...
Geç kalışımdır;
bu çizginin üstüne denk düşmüş...
Ben geç gelirim her randevuya...
Bu gecikmişliktendir,
Sofrada da bir şey kalmaz adıma...
Son oturur, son kalkan olmak,
Normaldir, sende "ben" kalmayışı...
Geç geldim biraz...
Biraz da sen erken...
Elbet anlarım...
Her şeye razıyım bu yüzden
Avucumda duruyor her daim;
Kabullenmiş bir kader
ve hep umutlu bir yürek
Normaldir;
Ne ilksin, ne de sonsun sen!
"Erken"lerim de çoktu ben giderken!
Geç geldim biraz...
Yine sen erken!
Elbet anlarım...
Deli ederim zamanı ben!
Kendime arınırım
onu kirletirken!
