hazan sonlarında;
en tepesinde kalır yapraklar,
kavakların...
üşür artık dallar,
korkusu başlar
gelecek kışların..
ekimi tıkırdar zaman;
son kuşlar da gitmiştir artık,
kanat çırpıp...
çağrısına uyup uzakların...
sakın üzülme kavak ağacı!
bilirim,
zordur yalnızlık...
ama
bahar gelecektir elbet
yeter ki
kapısını açık tut umutların...
