Ve anlıyorum..Bıçak gibi kesiyor beni, hayat devam etmeli..Aslında herbirimiz için yatağından sevinç içinde fırlamak o kadar büyük bir mucize ki..Anlamıyoruz.

Doğrular..yanlışlar..umutlar..yok' lar ve hiç' ler..evetler ve hayırlar içinde yaşanan binbir çeşit hayatlar...aslında doğru karar ne?

...Uzun bir araba yolculuğunu özledim..En sevdiğim şarkının tam da istediğim zamanda beni bulmasını özledim..

Zaman hep geçecek ve ardında bir sürü iz bırakacak..Ya insanı pişman edecek nasıl da boşa geçmiş dedirtecek ya da mutlulukla ve gururla hatırlanacak..ve şairin dediği gibi..’Ne olursa olsun hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak..’

Hayatın içinde öyle çok insan yüzü var ki, ve de bir o kadar çok hayat hikayesi..Yaşam bir pamuk ipliğinde bahsedilen çaresiz insan yüzleri ise özürlü çocuk aileleri ve taşıdıkları umutlar..Belki de onlar için yaşamak hepimizden daha ağır bir yük..