“… Osmanlı İmparatorluğu’nda etnik kimlikten kaynaklanan önemli bir Kürt sorunu yoktu.Ama sorunun tohumları vardı ve bunlar moderleşme süresince belirginleşecekti"

Acaba ölmeden önce son çırpınmalar mı bunlar? Yokluğa giden yolda var olmak için mi? Bu, insanların kısa bir hayatı olacağını bilmesine rağmen (ki belki dünyada bir insan ölmeyecek, bunu tümevarmadığımız sürece bilemeyiz) bu kadar çalışıp didinmelerinin, ev, iş, araba, kadın ve çocuk sahibi olmalarını açıklayabilir mi? İnsanların uğraştığı

Bir kuş olsam uçsam öte diyarlara / Herkesin benimle oynadığı /

Biliyorum belkide bu son şiirim / Yıllar nasıl da acımasız /

Neden her gün güneş doğuyor sanki / İşi gücü yok mu bunun

Maksadım ne aşkı küçümsemek ne de ayrılmanın esef verici bir durum olduğunu anlatmaktır.Dikkat çekmek istediğim nokta aşkın başlangıcı ve aşkın yaşandığı süreç ile ayrılık arasındaki tuhaf , çelişkili ve bence bir o kadarda komiklik.Yani;nerden baksan tutarsızlık nerden baksan ahmakça!!!