"Beni bir yazara dönüştüren şey, insanların bana inanabileceği kadar kötü bir yalancı olmamdı." - Ernest Hemingway"
"Beni bir yazara dönüştüren şey, insanların bana inanabileceği kadar kötü bir yalancı olmamdı." - Ernest Hemingway"
Masanın ortasındaki kayık tabakta uzanan, neredeyse iki kiloluk Gridanın, birkaç gün önceki bereketli seferimin avlarından olduğuna, hiç kuşkum yoktu. Yine bir kayık tabağa oturtulmuş ve yenecek yeri kalmamacasına yakılmış Istakozun, alevli servis amacıyla Pis Murtaza'nın motosikletinden çekilmiş, yağlı benzinle tutuşturulduğu na da...
Ama nedense, suratıma doğrultulmuş
Yatacağım yerin gösterilmesini beklerken aldığım sabahın köründeki içki önerisi, canımı fena sıkmıştı. Kötü kötü bakarak, anlaşılmaz bir şeyler homurdandım.
Tamam, tamam... diyerek kesti homurdanma mı. İçkileri ben hazırlarım, hem niye çekingen davranıyorsun ki? Dur da, sana giyecek rahat bir şeyler getireyim.
Az sonra, kendi
Önce Nurcan girmişti içeriye. Her ne kadar inleye inleye yerlerde kıvranıyor duysam da, anadan doğma olmamın getirdiği pornografik görüntüm Nurcan'ın acıma duygularını yok etmiş ve iki eliyle birden yüzünü kapatarak, ırzına geçiliyor muşçasına çığlıklar atmasına neden olmuştu. Çığlıklarla birlikte de, Faruk daldı odaya
Bu sefer de
Kitaplardan birisinin arasından, belki sekize katlanmış kocaman bir kağıt çıkartarak yere yaymıştı. Sonra da elleri ve dizleri üzerinde dört ayak pozisyonuna geçerek, biraz sağlıklı ve cinsel güdüleri normal olan hiçbir erkeğin katlanamayacağı bir görüntüdeyken, bakınmaya başladı kağıda. Derin bir iç çekerken sordum,
Ne yaptığını söyler misin
Bir şeyler sorulmadığı sürece kendimden söz etmeyi hiç beceremem ve şimdi de, aynı sıkıntıyı yaşıyorum yazık ki. Laf ebeliği yapayım en iyisi...
Kendimi sizlere tanıtmam istenen bu kutucuğun adı "Yazar Tanıtım" gerçi ama "Yazar" filan değilim henüz. Bir şeyler yazan herkese "Yazar" denseydi zaten, edebiyat Nobellerinin çoğunu, Arzuhalcilerin alması gerekirdi herhalde...
Bin dokuz yüz elli beş doğumlu, elektrik mühendisliği eğitimi almama karşın bu işi hiç yapmayan ve öğrencilik yıllarımdan beridir de aynı işle uğraşan, alaylı bir heykelciyim.
Bin dokuz yüz seksen senesinde evlenip, doksanda boşandım ve o tarihten bu yana da, kendi seçimim olan yalnızlıklarım dışında karşı cins yaşamımda hep olmasına karşın bir kere daha evlenmeye hiçbir kuvvet, yakınlaştıramamıştır bile beni...
Evlilik düşmanı olduğumu da düşünmeyin lütfen. Evlilik, bana uygun bir uğraş değil sadece. Belki de ben, o uğraş için gerekli olan yetenek ve özveri temposuna uygun bir adam değilimdir...
Öykülerimde anlattığım olayların içerisinde karşı cins mutlaka olduğundan ve kadın-erkek ilişkisinin de, tarafların birey olmaktan asla kurtulamamaları yüzünden çözümü olanaksız bir bulmaca olarak kalacağına emin olduğum için anlattım bunları ve aşmamam önerilen yüz sözcüğe de, geliyorum galiba. Özetleyeyim o zaman; var edilmem sırasında, milyonlarca olasılıktan sadece birisi olmama karşın var olmayı becerebildiğim için yaşamı seviyorum ve iyi ki varım...
Antalya
Başımdan geçen, kendimce ilginç ve komik olayları, öyküleştiriyorum...
Jack London, Bukowski...
Kişilikleri ve biçemleri arasında hiçbir bağlantı yoksa da, yine bu ikisi...
Orhan Pamuk
