Rahmetli Babam; “Çok şükür, çocuklarımın boğazından haram lokma geçirmedim.” dediğinde, Osmanlı bir kadın olan rahmetli babaannem bu sözler karşısında gözleri dolarak; “Haram lokmanın günahı ocak söndürür, sakın evlatlarına böyle yük bırakma.” derdi.
Çocuk saflığımızla ne demek istediklerini kestiremesek de, haramın kötü bir şey olduğunu anlardık.

Aklım bunları emretse de duygularım hemen beni ele geçiriyor, aklımın tüm gücünü elinden alıyor. Bir yanım buz kesiyor, öbür yanım ateşlerde. Sürekli gelgitler yaşıyorum. İnandığım her şeyi yakıp, yıkmaya hazırım. Çizdiğim yolları değiştiriyor, bilmediğim patikalara sapıyorum, kaybolma korkusu olmadan. Bilinmeyenin büyüsü kendine çağırıyor, ama gitmekten vazgeçip, tanıdık seslere