Hikayede, mazi ile istikbalin sanat yapısını birleştirme gayreti olarak tanımlanabilir veya geçmişin klasikleşmiş sanatını, gerçeği anlayabilme yolunda etkili şekilde kullanmanın mümkün olabilir mi? Sorusuna bir cevap niteliğinde mütevazı bir çalışmadır.
Hikaye de hayatı tanıma, hakikati kavrama, yaratılış ruhunu hissetmenin klasik bir yolu gösterilmeye çalışılmıştır. Canlılığın sadece

Hikayede, mazi ile istikbalin sanat yapısını birleştirme gayreti olarak tanımlanabilir veya geçmişin klasikleşmiş sanatını, gerçeği anlayabilme yolunda etkili şekilde kullanmanın mümkün olabilir mi? Sorusuna bir cevap niteliğinde mütevazı bir çalışmadır.
Hikaye de hayatı tanıma, hakikati kavrama, yaratılış ruhunu hissetmenin klasik bir yolu gösterilmeye çalışılmıştır. Canlılığın sadece

Hikayede, mazi ile istikbalin sanat yapısını birleştirme gayreti olarak tanımlanabilir veya geçmişin klasikleşmiş sanatını, gerçeği anlayabilme yolunda etkili şekilde kullanmanın mümkün olabilir mi? Sorusuna bir cevap niteliğinde mütevazı bir çalışmadır.
Hikaye de hayatı tanıma, hakikati kavrama, yaratılış ruhunu hissetmenin klasik bir yolu gösterilmeye çalışılmıştır. Canlılığın sadece

Çıplak ayaklarımın dibinden akan yollarla. / Hayallerime nazlı nazlı isimler koyarak.

Sensizlik bana bir ızdırap, bize bir işkence… / Gözler pencere, ruhun gıcırdayan kapısına.

Siyah düşüncelerle her an daraldım, bunaldım. / Kumsalda bin tane odlumda. Ufaldım da

Bakışlarınla beni bir karanlığa gömdün. / Gözündeki benle ruhumu ezdin ezelden.

Sevdiğim! Aşk özse çırılçıplağım dur! Baksana. / Hep sana gözyaşım, isyanım mutluluğum sana.

Kadın al yaranın içinde dürtü. / Günah yuvasına en ince kuytu.

Kalemim kurudu, gönlüm kurudu; / Heybetli âlemim tarumar oldu. /